Deelnemers  

Jaarlijks ontvangen wij vele enthousiaste en vaak trouwe deelnemers, lees hier hoe zij onze trimloop ervaren.

Frits van der Meer, Ede 2006 "Ik blijf lopen tot ik er bij neer val!". De 61 jarige klinisch fysicus Frits van der Meer is een ‘80 kilometer loper’ van het eerste uur. Hij slaat geen jaar over, zelfs niet nu hij het mooie Werkhoven heeft verruild voor de fantastische omgeving van Ede. Hij traint zelfs een groepje sporters om ze voor te bereiden op de Werkhovense loop. Hoog tijd om deze gedreven loper eens wat beter te leren kennen.

Frits: “Ja, hoe is het gekomen.......het is al zo lang geleden. Eigenlijk kan ik zeggen dat ik door ‘De 80 kilometer van Werkhoven’ ben gaan hardlopen. Daarvoor had ik nooit een stap gerend. Het pakte me als een virus en ik begon; eerst een stukje naar het dorp en weer terug. Zo heb ik het langzaam opgebouwd. De tweede keer dat de loop werd georganiseerd liep ik al mee. En sinds die dag, nu 24 jaar geleden, heb ik alle afstanden wel een keer gelopen. Het lopen is nu niet meer weg te denken uit mijn leven. Ik heb 4 marathons gelopen en veel regionale wedstrijden. Ik loop het liefst iedere dag. Ik vind ‘De 80 kilometer van Werkhoven’ de leukste loop die er is. Kijk, ik kom ook bij lopen waar je bij aankomst merkt dat de finish al opgeruimd is. Dat gebeurt in Werkhoven niet: de allerlaatste loper wordt nog naar de finish begeleid. Ook is het goed dat het 4 keer achter elkaar is. Je kunt jezelf op die manier verbeteren. Dat geeft een kick. Tevens is het parcours erg afwisselend. Alleen dat stuk langs de provinciale weg vind ik wat saai. Verder is het een gezellige loop. Dat vinden ook de mensen die ik train. Ja, dat moet ik even uitleggen. Sinds 10 jaar train ik een groep sporters en bereidt ze voor op de ’ De 80 kilometer’. Dat is vreselijk leuk om te doen. Er doen ongeveer 8 tot 12 man van mijn groep aan mee; goede lopers en beginners. Doel is altijd: in augustus klaar zijn voor de Werkhovense loop. De training start de 1e donderdag van mei en eindigt de laatste donderdag voor de loop. De start is wekelijks om 19.30 uur vanaf de parkeerplaats voor de jeugdherberg van Rhijnauwen te Bunnik. Ik probeer mensen vooral de lol in het lopen bij te brengen en verder is er een opbouw van duurvermogen naar kracht en snelheid. Na afloop geven ze me een symbolische bijdrage en daar koop ik dan plastic hockeysticks van. Kunnen we aan het eind van de les nog even hockeyen. Eigenlijk doe ik niets speciaals voor zo’n loop: ik eet een boterhammetje en drink wat water. Ik houd niet van inlopen en ik ben een tegenstander van rekken en strekken. Ach nee, kijk niet zo verbaasd...het rekken en strekken is prettig als je koud bent, of als je door bijvoorbeeld een blessure een verkorte spier hebt. Anders is het echt niet nodig hoor....ik krijg er zelfs blessures van. De enige keer dat ik een loop niet kon uitlopen kwam door dat rekken en strekken. Ik kreeg een gigantische kramp in de Herenstraat en moest uiteindelijk afhaken. Verder moedig ik op de loopavond mijn hardloopgroepje aan en wacht ik tot ze allemaal over de finishlijn zijn. Lopen betekent voor mij alles: je komt dichter bij je onderbewustzijn. Eerst merk je dat na 5 kilometer, later na 10 kilometer, dan moet je er meer voor doen. Als ik problemen heb, of ergens over tob, dan komt het tijdens het lopen naar boven. Je gaat heel basaal terug naar jezelf. Ja, misschien is het de cadans....je kunt niet blijven piekeren. Toen ik promoveerde en met mijn proefschrift bezig was, bedacht ik tijdens het lopen de meest unieke oplossingen. Het zat misschien al wel ergens, maar het kwam naar boven......Tja...weet je, soms droom ik zelfs dat ik eindeloos loop en maar blijf doorlopen..........heerlijk! Ik ben het meest trots op mijn beste marathon tijd: 3 uur 09 min. Ook ben ik trots dat ik één keer de 5 kilometer in Werkhoven heb gewonnen, terwijl ik geblesseerd was. Okay....er liepen weinig concurrenten mee....maar toch.... . Trots ben ik vooral op mijn hardloopgroepje; ik ben blij dat ik ze kan laten lopen. Sommigen zijn trouwe lopers geworden in Werkhoven. Maar ja, niet alles is leuk natuurlijk: het is niet leuk om oud te worden. Ik krijg steeds meer kwaaltjes en dan kan ik niet doen wat ik wil. Toch probeer ik het lopen vol te houden. In ieder geval bij een aantal wedstrijden van de partij zijn: Nijmegen(de 7 heuvelenloop) en natuurlijk Werkhoven. Ik hoop dat ik dat nog heel lang kan blijven doen en dat ik kan doorgaan tot mijn laatste snik....