Organisatie  

Het organisatieteam van "De 80 km van Werkhoven" is onderdeel van S.V. Aurora. En bestaat uit ervaren vrijwilligers die jaarlijks voor u klaar staan, zodat het lopen een avondje uit wordt

AL 25 JAAR STAAT OOK PETER VOOR U KLAAR Peter Lissenberg, Werkhoven 2006 "Het begon als een grapje...." 56 jaar is hij nu, bescheiden en het liefst op de achtergrond werkzaam, leraar van een Bunnikse basisschool en de man achter het idee van de “ De 80 km van Werkhoven”,zelf ook een fanatieke hardloper. Na 25 jaar hoog tijd om eens terug te kijken en het boegbeeld van de loop in het zonnetje te zetten.

Peter Lissenberg: “...Nou, ik doe het niet alleen hoor, ik heb een club van mensen om me heen (Stanneke Beijer, Jan Liedinga, Peter Lustenhouwer en Gerard Vernooij) die allemaal op hun manier meewerken om de loop tot een succes te maken. En vergeet de ruim 100 vrijwilligers niet! Het is een evenement van heel Werkhoven. Dit zou alleen niet te doen zijn. Tja...het begon allemaal eigenlijk als een grapje. We liepen rond 1980 met een aantal lopers alle wedstrijden en trimlopen die we maar konden vinden. Dit in het kader van een landelijke trimloopcompetitie. Wie de meeste kilometers in de winterperiode gelopen had, won deze landelijke competitie...en dat ging fanatiek hoor...helaas liep iedereen meestal dezelfde wedstrijden en dus hetzelfde aantal kilometers. We deden er alles aan om in het geniep even over de grens te lopen en om zo meer kilometers te kunnen laten bijschrijven. Het werd helemaal fanatiek toen de lopers uit Assendelft op 5 woensdagavonden een loop over 8 kilometer gingen organiseren. Heel slim! Ik ging daar echt niet naar toe voor 8 kilometer, maar...5 keer 8 kilometer lopen was bij elkaar wel bijna een marathon! Zo kon ik die titel nooit winnen. Toen kreeg ik het idee om hier in Werkhoven op 5 woensdagavonden naast kortere afstanden ook een 20 kilometerloop te organiseren. Dan liep je in ruim een maand tijd 100 kilometer. Ik wilde de jongens gewoon terugpakken en zo mogelijk de titel winnen. Ik organiseerde dus in 1981 de eerste loop met behulp van mijn ouders, buren, collega’s, vrienden en niet te vergeten mijn vrouw. En inderdaad won ik dat jaar de trimloopcompetitie. Maar de organisatie van “De 100 km van Werkhoven” kostte zoveel tijd dat ik na afloop zei: “Dit doe ik nooit meer!” Van alle kanten werd mij gevraagd dit fantastische evenement voort te zetten. Wel werd de loop over vijf avonden vervangen door een loop over vier avonden. Dit omdat de lopers de laatste avond, in het donker lopend, te grote risico’s liepen. Tja, moet je nu zien....Ik ben er trots op dat de loop er nog steeds is. Ik vind het mooi dat mensen uit het dorp, die notabene zelf niet lopen, er ieder jaar weer staan als vrijwilliger. Ik ben er trots op dat je hier met het hele gezin kunt deelnemen en dat het inschrijfgeld laag blijft. Ik ben er ook trots op dat dit een professionele, goed verzorgde loop is met waterposten en een loop waarbij alle tussenkilometers worden aangegeven. Het is een loop door een prachtig gebied en gezelligheid vinden we belangrijk. Ik ben er trots op dat dit de enige loop is waarbij de hele jeugd een beker krijgt, als ze tenminste vier keer meedoen. Ja, het vraagt natuurlijk wel tijd om het zo voor elkaar te krijgen. Ik kan het niet alleen: iedereen om mij heen werkt er hard voor. Mijn klusjes voor zo’n loopavond beginnen om 14.00 uur. Dan laad ik mijn auto in met allerlei attributen: de klok, het startpistool, schrijflijsten, de paaltjes met daarop de kilometeraanduiding, stopwatches... te veel om op te noemen...Vervolgens maak ik de kantine in orde voor de inschrijving, leg de inschrijfkaarten en startnummers klaar. Daarna ga ik buiten verder: vul de metselkuipen met water, hang de spandoeken op, zet de dranghekken klaar, baken de weg af met lint, zet appels of bananen klaar. Vaak moet ook het eerste stuk van de route nog geveegd worden, want ongelukjes bij de start en in de eerste bocht wil ik graag voorkomen. Rond16.30 uur ga ik het parkoers langs en zet alle bordjes op hun plaats. Dan wordt de tent bij de finish opgezet en het geluid aangesloten, de klok neergezet en hoor ik via Ria, mijn vrouw, welke vrijwilligers er nog hebben afgebeld. Door het bellen van iemand op de reservelijst wordt dit probleem dan opgelost. Meestal is het dan al drie kwartier voor de aanvang van de loop en staat de jeugd te trappelen om van start te mogen gaan...die ga ik dan maar vermaken....Eten doe ik terwijl ik bezig ben. Wel probeer ik even rustig een kop koffie tussendoor te nemen. Als de laatste deelnemer binnen is, ruimen we op. Met het comité nemen we dan de avond door, we evalueren, passen aan, bespreken en veranderen. Vaak werken we ook de uitslagen op klad uit, zodat onze computer man, Jan Liedinga, de uitslagen vlotter kan verwerken De vrijwilligers hebben ondertussen hun attributen teruggebracht en tegen elven is het weer rustig in Werkhoven. Ja, ik weet dat er altijd wordt gepraat over het feit dat ik iedereen enthousiast naar binnen praat, tot en met de laatste deelnemer. Bij de meeste wedstrijden praten ze de eerste 30 lopers binnen en beginnen dan op te ruimen. Ik vind dat jammer. Mijn onderwijs- en loopfilosofie komen overeen: iedereen moet proberen het maximale uit zichzelf te halen. Haal er dus uit wat erin zit! Vanuit dit idee heb ik waardering voor iedere prestatieverbetering en kan daar enorm van genieten. Je ziet bij de lopers ook de blijdschap bij een persoonlijke (top)prestatie en dan maakt het niet uit of je dan eerste bent of nummer laatst. Het is jouw prestatie en die moet worden gewaardeerd. Dat is precies wat ik doe, of je nu in de achterhoede loopt of vooraan: iedereen heeft recht op waardering. Wat “De 80 kilometer” mij geeft.....oei, dat is een moeilijke vraag. Heel veel werk en heel veel voldoening. Het is een tof gevoel als alles goed loopt. Wat ik geweldig vind dat zijn de kleintjes, die meelopen aan de hand van hun vader of moeder. Prachtig! Of een deelnemer die juichend binnenkomt, omdat hij zijn tijd heeft verbeterd....of zo’n klein jochie dat baalt omdat hij vierde is en daardoor niet in de krant komt....ja, daar geniet ik van. En de toekomst? Geen idee...we blijven ieder jaar werken aan kleine verbeterpunten. Maar als men Werkhoven vol gaat bouwen kunnen de parkeerplaatsen, die we nu in een weiland vlakbij de start hebben, een probleem worden. Er moeten wel 300 parkeerplaatsen beschikbaar zijn. Ik denk dat ik nog zo’n periode van 25 jaar niet haal, want dan ben ik ruim 80 jaar. Maar als er voldoende hulp blijft en ik tijd genoeg kan vrijmaken....dan houd ik het voorlopig nog wel even vol!”.