Het laatste fluitsignaal

                                                            Zeven maanden geleden
                                -We zaten te praten onder de parasol in de zon-
                                         Liep je even weg en kwam terug
                                     met je scheidsrechterspakkie in je hand
                               Hier, neem maar mee, daar heb ik niets meer aan
                                         Direct, abrupt, duidelijk en klaar

                                      Nooit meer fluiten, nooit meer ballen.
                                                 Je liet je overtuigen
                                              Je gaf het tenue niet weg
                                        Wie weet komt het er nog eens van
                                            Wie weet kan ik toch nog….
                                    Bij elk bezoek was er nog die wilskracht
                                    willen vechten tot het echt niet meer kan
                           Niet meer fluiten, niet meer bouwen, niet meer drinken
                                         Gelukkig had je je sigaretje nog.
                                     Zonder al te veel woorden zette jij je in
                                      Voor ons cluppie, het dorp en je gezin
                                   Voor de carnaval, de school, de zeskamp..
                                             Klaar staan voor de ander,
                                  Zelfs toen je het zelf niet mee wilde drinken
                                      Zette je het biertje nog voor ons klaar
                                  Even praten over voetbal, bouwen, toekomst
                                     Zonder te klagen over de zichtbare pijn
                          Je kwam nog één keer kijken toen je bijna niet meer kon
                                          Afscheid nemen van de jongens
                                      Zonder woorden en  een kannetje bier
                                           Dank je wel Kees voor je inzet
                                         De fluit klinkt niet meer voor ons
                                      Er is geen doel meer om te verdedigen
                                            Geen klus kan je meer doen
                                           Wij bouwen verder zonder jou
                                      Joke, Melvin en Chantal mogen weten
                                              Dat we je zullen missen,
                                   Als clubman, klusjesman, scheidsrechter,
                                                Als gezelligheidsmens
                                     Het laatste fluitsignaal heeft geklonken
                                              De wedstrijd is ten einde
                                           De derde helft kan beginnen;
                                                 Hoe en waar dan ook
                                                is het leven eindeloos.
                                                Rust zacht lieve Kees
                                                  I’ll be missing you

                                               Joke, Melvin en Chantal
                                         We leven met jullie mee en weet
                                      dat we Kees bij Aurora niet  vergeten!

                                               Wijbe Douma, voorzitter

30-06-'57 - †27-02-'05