In memoriam Ineke Werner
De zon is ondergegaan
Lieve Ineke
In een nacht met volle maan
na de 1e verjaardag van de door jou
zo geliefde tweeling
kwam de zon niet meer op.
Aurora, morgenstond
verliest een trouwe supporter
De gastvrouw van de vereniging
In die goeie ouwe tijd
toen het leven je nog toelachte
Je genoot-echt
Samen met je echt-genoot
Gezelligheid in de sponsortijd
19 jaar aan de club verbonden
ondersteuning met belangstelling en geld
maar vooral ook liefde voor de club
altijd welkom bij jou thuis
Van ondertekenen van een contract
maakte je een voetbalfeest
met hapjes, kaarsen en drankjes.
Gastvrouw bij het kaarten
Tellen en organiseren
Heel trouw en heel zorgvuldig
De kaarten zijn nu geschud
Het is donker om ons heen
Nu de zon niet meer schijnt
Je gaf ons zoveel
Belangeloos en onbaatzuchtig
De laatste tijd teruggetrokken en verdrietig
Verbitterd en vol onbegrip
hoopte het verdriet zich op
in je lichaam; verhard
ongeneeslijk ziek en nog zo
volhardend en dapper,
zo trots en ijdel
tot op het laatst
Nu de zon even achter de horizon blijft
en jij ergens ver weg en toch dichtbij
de warmte en de zonnestralen zoekt
Wachten wij op een teken
een teken van jouw morgenstond
in een stralend en zonnig leven
waar de zon niet meer ondergaat
voor altijd Aurora, eeuwig licht
Dank voor jouw leven met zoveel liefde
Rust warm en zacht
Lieve Ineke
Tot ooit
De herinnering blijft

