Afdrukken

Wedstrijdverslagen AURORA JO13-1 Seizoen '20-'21

Geschreven door Hoofdredactie op . Gepost in Voetbal

SV Aurora JO13-1 - DE MEERN JO13-7
Zaterdag 10-10-'20

Drie punten in de tas!

Hoe heerlijk is het om 's morgens op te staan met een zonnetje terwijl het de hele nacht tekeer is gegaan en je dacht dat de wedstrijd alsnog zou worden afgelast..........

 Zaterdagmorgen 10.09 is bijna iedereen aanwezig, vanwege de corona perikelen geen praatje met whiteboard in de bestuurskamer, dus dan maar in de zon op het talud van het schoolplein.
Tegenwoordig houd ik mijn mond maar tot er spelers zijn die het begrijpen dat de coach wat wil zeggen en deze de groep tot stilte maken.

De jongens rekenen in hun hoofd met uitslagen van de afgelopen weken en denken dat dit een makkie moet zijn terwijl de coach dit in zijn praatje de kop indrukt en verteld dat er geen één tegenstander is die onderschat mag worden.
De gebruikelijke riedel begint en er wordt nog even teruggeblikt op de trainingsweek; In de bal komen, contact maken met je maatje waar de bal heen gaat en de bal vooral willen hebben en niet gaan staan kijken als je een lekkere pass hebt gegeven, vooral mee blijven doen! Bijkomend verhaal is dat trainer Mike voor het eerst komt kijken, oud coach JW gaat vlaggen en we weer eens een thuiswedstrijd spelen, tijd om te winnen!

De Meern JO 13-7 klinkt makkelijk, maar voor een vereniging die bijna het volledige aantal leden in de JO13 heeft lopen van wat Aurora in totaal heeft zegt dit niks.
We beginnen de wedstrijd met de sterkste bankbezetting ooit hebben we geconcludeerd. Hiermee beseffen we onszelf tegelijkertijd hoeveel vertrouwen wij in deze groep hebben, niemand doet onder voor een ander en vooral het geloof in eenheid van het team is bij ons aanwezig.

We beginnen de wedstrijd scherp met veel inzet, overleg en overzicht, van onderschatting van de tegenstander is geen sprake meer. Zo willen we het hebben!
We zijn duidelijk de bovenliggende partij in de eerste helft, iedereen houdt zijn positie, spelen ons eigen spelletje en staan 25 van de 30 minuten op de helft van de tegenstander maar keer op keer ontbreekt echter de beslissende eindpass. Ook de corners brengen geen uitkomst om er eentje in het doel te trappen. De eerste helft eindigt met een 0-0 ruststand.

Tijdens de rust blijkt iedereen vol Nog steeds vol vertrouwen en heerst er een aangename rust binnen de groep, zo van; het komt wel goed.
Daar worden we blij van!
De teleurstelling om gewisseld te worden kunnen enkelen niet verhullen.

De tweede helft starten we vol goede moed en blijven we geconcentreerd ons spelletje spelen, toch wil de bal er niet zo maar in. De Meern heeft een meevoetballende keeper die soms wel 30 meter van zijn goal af staat en scherp is. Dan volgt de zoveelste corner voor ons en waar het niet lukt in het spel zelf pakken we uit een dood spelmoment toch onze kans, een lekkere trap van Milo op het hoofd van Jort zorgt voor de 1-0. Ik heb mij laten vertellen dat dit in de dagen er voor al bedacht was.
Op een of andere manier putten de tegenstander hier toch nieuwe energie uit en werden verder naar voren geroepen door hun coach, welke dacht dat hij die van ons kon overstemmen.......jammer joh.
Dit gaf ons meer ruimte en waar het eerder niet lukte om in het reguliere spel te scoren kwam daar plots nog een mooie goal
van Iwan, 2-0!
Hierna werd het spelletje rommelig, wij wisten met ca 10 minuten op de klok niet wat te doen en de tegenstander deed een uiterste poging om er nog wat van te maken. Dan komen plots toch de verschillen tussen gemoedelijke dorpsjochies en straatjeugd, die wat meer gewend zijn naar voren. Het fysieke en verbale gedeelte van de wedstrijd was begonnen. Trekken aan shirts, uitschelden en een tikkie hier of daar, waar geen bal in de buurt was, werd het devies van enkele spelers van De Meern. Toen er daar op door enkele spelers van ons gereageerd werd, kwamen er naar de verhalen van onze spelers wat vervelende ziektes met daarbij behorende scheldwoorden naar onze jongens toe.
Dit werd niet geaccepteerd door een speler van ons die hierop een vreselijke fout beging en zijn verhaal ging halen.
Hierop ontstond een schermutseling tussen twee spelers waarbij er en geslagen is door een speler van Aurora en iets door deze speler is geroepen over obesitas en een huidskleur.
Ik heb de speler in kwestie hier op aangesproken en zal de groep komende week nogmaals op het hart drukken dat een huidskleur en andere zaken er niet toe doen.
De speler had als verweer dat hij opkwam voor zijn maatje en het niet pikte dat het K woord werd gebruikt omdat hij dit in de recente geschiedenis had meegemaakt, een emotionele reactie.
Beide spelers zijn van het veld gestuurd zonder ernstige gevolgen.
De resterende minuten veranderde er niks meer in de stand.

Drie punten in de tas!
Vertrouwen getankt en derde op de ranglijst!


Hercules JO13-5 - SV Aurora JO13-1
Zaterdag 03-10-'20

Hoe moeilijk kan het zijn een opstelling te maken voor een wedstrijdje voetbal? Dat zou toch moeten lukken, zeker als er eentje zich ziek heeft afgemeld. Ik kan u vertellen
dat met 15 spelers die zich de week er voor in het zweet hebben gewerkt en allemaal een prestatie hebben neergezet dat best nog lastig kan zijn......

Met vier auto's naar de buren van Sporting '70 gereden, praatje gehouden, omgekleed en een goede warming up kunnen doen. Voordat de wedstrijd begon de jongens nog even op scherp proberen te zetten omdat we het gevoel hadden dat ze er wellicht te makkelijk over dachten na het spektakel van vorige week en het besef dat Hercules met 4-3 van SVF had verloren vorige week. De mannen verzekerde ons dat het goed zou komen.

In de inmiddels redelijk vertrouwde 4-5-1 opstelling gestart gingen beide partijen er vol voor, energie genoeg. De jongens kregen echter met een voor hen nieuw fenomeen te maken, de tegenstander speelde het ouderwetse kick and rush voetbal. Steeds sneller achter elkaar volgde de lange ballen van de tegenstander zich op, Hercules was fysieker, feller op de bal en razend snel met uitvallen, hier hadden wij geen antwoord op. De 1- 0 achterstand was terecht. We konden de bal in bezit niet vasthouden en de vrije man werd niet gevonden met ons korte spel, maar ook de lange bal bood geen uitkomst. Ondanks dat Daan door zijn heldhaftige uitkomen minimaal 4 maal de bal van een doorgebroken speler had afgepakt en gestopt (wat een wereldkeeper), werd het ondanks het harde werken van iedereen na twintig minuten toch 2-0 voor Hercules.
Hierna kregen wij wat meer grip op de tegenstander en bleek het wel degelijk mogelijk ons spelletje te spelen, dit door meer druk naar voren te zetten en bij balbezit snel de zijkanten te zoeken. De beloning volgde snel en na goed samenspel vonden we de aansluitingstreffer, 2-1!

In de rust koppies fris proberen te praten, afspraken nog eens doorgenomen. We konden er weer een half uur tegenaan.

En o....wat begonnen we anders dan de eerste helft. We wonnen de duels, vonden elkaar en probeerden ons eigen spel te spelen. De tegenstander wist hoe niet deze voetbalmachine te stoppen. Na 10 minuten
werd het harde werken, communiceren en goede spel wederom beloond met een goal, de 2-2 was een feit en de overwinning lonkte. Meerdere malen werd de keeper van de tegenstander op de proef gesteld, echter wilde de bal er niet in. Met 5 a 6 man die het wilde forceren hebben we nog een paar maal met samengeknepen billen een lange bal van de tegenstander gezien, maar ook onze verdediging wilde niet zwichten.

Voor de mannen viel de 2-2 uitslag tegen.
In de eerste helft had Hercules op 4-1 kunnen staan zoals wij in de tweede helft zeker 5 keer hadden kunnen scoren. De staf is weer tevreden over het vertoonde spel, de vooruitgang, groei, vreugde en beleving die we elke week weer terugzien!
Wat een elftal!


Sporting '70 JO13-3 - SV Aurora JO13- 1
Zaterdag 26-09-'20

Wow, wat een wedstrijd vandaag! Naar onze mening de beste die wij ooit als team gespeeld hebben.
Na de instructies in de kleedkamer en een hele korte warming up het veld op om de wedstrijd te spelen.
Na een spetterend begin van onze kant kwam Sporting op voorsprong. Gelukkig herstelden wij goed en kwamen wij zeer verdiend op 1-1. Helaas werd er in de eerste helft nog 2 maal gescoord door de tegenstander waardoor er in de rust wat werk was te verrichten door de coaches.
In het overleg bleek de frustratie van de jongens over de scheidsrechter en zijn beslissingen; hij floot erg eenzijdig (de jongens hadden zeker een punt!).
We hebben hierop de mannen duidelijk gemaakt dat we hier vaker mee te maken krijgen en dat ze tot nu toe het betere team waren geweest in de wedstrijd. Verder ze op het hart gedrukt dat wij de afspraken moesten nakomen die gemaakt waren en dat we, als wij dat zouden doen wel met 7-3  konden winnen, hier geloofden de mannen wel in  en wij gingen vol overtuiging de tweede helft in, dit resulteerde direct in de 3-2 en niet veel later de 3-3, het geloof was er weer ondanks de dubieuze beslissingen van de wedstrijdleiding. Nadat wij naar 3-5 waren uitgelopen werd het 3-6 , de tegenstander was volledig de weg kwijt, echter bracht de scheidsrechter redding en keurde de goal geheel onterecht af.
Hierop volgde een tumultueuze periode waarbij  er twee spelers van ons huilend van frustratie het veld hebben verlaten. Om de  jongens te steunen is er daarna kritiek onzerzijds geweest op de wedstrijdleiding wat niet werd gewaardeerd door de thuisclub. De 5 - 5 einduitslag was niet terecht, maar daar kunnen we mee leven. Ik heb de jongens uitgelegd dat wij dit vaker zullen meemaken en dat zij moeten blijven voetballen  en wij als leiding wel het ongenoegen  zullen  uiten als dat echt nodig is. Liever een coach die wordt weggestuurd dan een speler!
Na de wedstrijd op het matje  geroepen door de begeleider van de scheidsrechter en aangegeven dat afgekeurde goal en meerdere andere beslissingen erg dubieus waren en spelers van 10, 11 of 12 jaar niet zo maar van huilend van het veld lopen omdat de scheidsrechter niet eerlijk is of de wedstrijdreglementen niet kent.
Tevens de jongens een groot compliment gegeven dat ze de afspraken in de tweede helft zijn nagekomen en zich terug hebben  gevochten in de wedstrijd, wat ons betreft KAMPIOENS WAARDIG!
Voor ons als leiding was dit een overwinning op de tegenstander, maar vooral op onszelf. Het is knap dat de mannen zich over de teleurstelling kunnen heen zetten  en zich als team presenteren, onze complimenten!!!!